News

http://www.goldflakepaint.co.uk/?p=2074 

It was great timing that I should first hear this album when winter has hit the mountains where I live; with its drizzling rain and fog masking the windows, all helping to somehow erase notions of an outside world and its myriad technological distractions. Lately I’ve been tuning into a frequency that frames the internet and its attendant trappings and trends as both a blessing and a curse. I (like a lot of people) spend far too much time online. I read fewer books. I see less people. Sometimes I think we’d be better off if we woke up one day to find the internet had just stopped working. I think the subsequent reconnecting with old friends and old technology would be a good thing. But I’m on the losing team. There is no way around our digital age. No way to bypass it. Still, I’m grateful for small victories. And that’s precisely what this album is. True Bypass is Craig Ward (ex dEUS) and Chantal Acda (Sleeping Dog), two musicians who call Antwerp, Belgium home, who delicately plot minimal acoustic paths through the modern bombast. Their destination could be called Ambient Folk, or Small Lights in the Distance Music. Beautifully understated, delivered like old friends giving you a private concert on the couch. As they play, you can hear things in their music, perhaps echoes of Will Oldham, or Marissa Nadler, (artists whose record collections might include old copies of Nick Drake, Karen Dalton or Bridget St. John) and the intimate atmosphere enables you to forget about the things that are getting you down: the botoxed faces on magazine covers; the desperate ham-fisted farce of Lady Gaga; the depressing news headlines; the repackaged moments of second-hand irony, or Tweets. All that stuff dissolves. If you’re looking for hooks or catchy choruses, look elsewhere. This music is subtle. The forms seem circular. The lyrical imagery is fleetingly glimpsed. In the songs “Hallway” and “Drawing the Lines” the spatiality is skewed with tone droplets of keys and piano which disguise the horizon. The soft crackle and thrum that stirs beneath “Trying to Make it Home” does strange things to time. And the song “How to Find” seems to hover, revolving slowly like a suspended Calder. The album has an accumulative effect. There is a shiver to the vocals that suits chilly isolation. And the guitars chime like softly-tapped icicles. But you can’t zoom through this landscape and expect to catch the beauty with a couple of snapshots, you have to get out and walk. You need to spend some time here, get familiar with the backstreets. Rug up: jacket, scarf and gloves. It gets cold here, but you’ll find the rooms filled with the kind of warmth that makes winter your favourite season.

Chantal Acda, een Belgische zangeres met Nederlandse roots, kent u wellicht al van haar projecten Chacda en Sleeping Dog. De Schotse gitarist Craig Ward maakte eerder deel uit van onder andere dEUS, Kiss My Jazz en The Love Substitutes. Beide artiesten ontmoetten elkaar tijdens een vlucht naar Glasgow, voelden elkaar intuïtief aan en gingen samen muziek maken die intussen haar weg vond naar de titelloze eerste langspeler van True Bypass.
Alles op de plaat staat in het teken van eenvoud en spontaneïteit: Acda en Ward laten zich zonder nadenken meevoeren naar de plekken waar de even dromerige als introspectieve liedjes hen vanzelf naartoe drijven. Het resultaat klinkt onopgesmukt, maar tegelijk akoestisch en (uitge)puur(d): het is etherische, verstilde en, vooral, kwetsbare indiefolk die geen pepjargon verdraagt.
Alles aan deze cd lijkt te kloppen: de hoesfoto, waarop een in onbruik geraakt industrieel gebouw wordt overwoekerd door de natuur, de sobere instrumentatie (meestal een akoestische gitaar en een minimalistische piano, occasioneel aangevuld met wat rudimentaire percussie), de ijle fluisterstem van Chantal Acda die op zoek lijkt naar een psychologische vluchtheuvel waar schoonheid regeert en alle pijn verdwijnt. Liedjes als “Love We Are” en “How to Find” zijn als auditieve balsem voor de ziel. Het is dan ook geen toeval dat de zangeres de plaat heeft opgedragen aan haar vader, van wie ze kort na de opnamen definitief afscheid moest nemen.
True Bypass, verschenen bij het Britse Jezus Factory-label, is de vrucht van een heel bijzondere samenwerking: een intiem, ongekunsteld en troostend document van een duo dat, naar we vermoeden, nog veel meer moois in de vingers heeft.

 

 Al twee keer slaagde Chantal Acda er onder het monikerSleepingdog voor om mij de grond onder mijn voeten weg te slaan. Met haar engelachtige stem liet ze me zweven in onvoorstelbaar mooie, ogenschijnlijk simpele liedjes. Gaf ze me de kans om te dromen. Nu duikt naast Acda plotseling gitarist Craig Ward op. Hem ken je als het goed is van dEUS, Kiss My Jazz enThe Love Substitutes. Samen vormen ze nu True Bypass. Hun debuut-cd staat behoorlijk dicht bij wat Chantal Acda liet horen op Naked In A Clean Bed en Polar Life. De twee extra handen en stembanden geven haar net wat meer lucht om te variëren. Dat had van mij overigens niet eens gehoeven, want met het fragiele karakter van die Sleepingdog-cd’s kon ik prima leven. Toch voegt Ward met zijn tweede stem en gitaarspel hele mooie dingen toe. Ik neem tenminste aan dat het spel vol details in bijvoorbeeld “Love We Are” van zijn hand is. In dat zelfde nummer zet zijn stem, door steeds enkele zinnen met Acda mee te zingen, ook treffende accenten. De songs op True Bypass klinkt op een rare manier desolaat als het half ingestorte gebouw op de hoes van de cd. Dat heeft in al zijn vergane glorie ook nog steeds wat sierlijks en imposants dat intrigeert. Je ziet in eerste instantie alleen het geraamte nog staan, maar des te langer je kijkt, des te meer boeiende details vallen je op. De basis van True Bypass bestaat dan misschien uit simpele akoestische songs, de manier van invullen door Acda en Ward geeft het een sprankelende glans. Het geeft de cd iets waar ik intens en schier oneindig van kan genieten.

 

Het (gelegenheids?)duo Chantal Acda (Sleeping Dog) en Graig Ward (dEUS, Kiss My Jazz, The Love Substitutes, e.a.) vormde zich geheel op basis van een gedeelde liefde voor uitgeklede gitaarsongs. Dunne fragiele liedjes meestal gedragen door de stem van Acda bepalen het kader en de sfeer. Beweren dat deze vorm van stripped down music meteen ook de essentie is van alle muziek, is de geschiedenis geweld aan doen. Het zou immers betekenen dat je de couturiers van de rock die de muziek in de rijkste gewaden hebben verpakt (Brian Wilson, Brian Eno, ...), herleidt tot pret à porter-makers en dat is niet eerlijk. Anderzijds is er natuurlijk niets eerlijker dan deze vorm van naaktheid: de songs zijn wat ze zijn en dat op zich is al bewonderenswaardig. Kom maar op tegen iets freels als "Drawing The Lines", gedragen door een meticuleus juist geplaatste piano die zich permanent in je geheugen nestelt. Minder leuk wordt het als een song als "For This Life" zich gedraagt als de begeleider van een gezellig kampvuurtje, maar 'True Bypass' klinkt zelden zo melig als op dat ene liedje. Er zijn slechtere dingen om op te zetten als er volk komt eten.

 

 

we are now listed on VPRO's luisterpaal!
http://3voor12.vpro.nl/speler/luisterpaal/44097495#luisterpaal.44097495 

 As the temperature drops and the nights start drawing in, we all need something to ease us into the bleak days of winter. Luckily for us, October sees the release of the self-titled debut album from True Bypass. The duo of ex-Deus member Craig Ward and Chantal Acda of Sleepingdog have put together a brilliantly beautiful little record full of soft, delicate acoustic ballads.Musically there’s nothing here to quicken the pulse; that’s not meant as a criticism however as because of this there is a great flow to the record.In fact the albums creeping pace helps to create a real atmosphere and leaves the listener lost within the record. The majority of the songs drift along on gently plucked guitars with the odd sprinkling of piano and percussion.Craig Wards voice supplies harmonies on a few songs, but it’s Chantal’s wonderfully engrossing lead vocal that is the true star of the record.Due to the one-paced nature of the record it’s difficult to choose stand-out tracks; however Elskan is one of the most instant and upbeat tracks on the record and where Craig Ward’s vocals first come to the fore.  By contrast Love We Are and How To Find – both of which clock-in at over five minutes – are as mournful as they are enchanting and both cast a spell that stays with the listener far longer than the end of the record. A wonderful debut.

8/10

 

‘True Bypass’

Jezusfactory/Ber tus
True Bypass is het nieuwe project van Chantal Acda (Chacda,
Sleepingdog), waarvoor ze niemand minder dan Craig Ward (dEUS,
Kiss My Jazz) aan boord nam. En of dat een goede keuze was! Wards
intrigerende gitaarspel en occasionele vocale bijdragen tillen Acda’s flinterdunne stem naar
een hoger niveau zoals Mark Lanegan een onmisbare toegevoegde waarde voor Isobel
Campbell is. Anders dan bij die laatsten is er bij True Bypass geen sprake van duetten en is
dit nog steeds hoofdzakelijk Acda’s project. Slechts sporadisch wordt er afgeweken van de
sterke basis van twee akoestische gitaren die Acda’s miniaturen zomogelijk nog meer tot
de essentie brengen dan dat bij Sleepingdog het geval was.

Drawing The Lines’ door een pianomotief en een dwarsfluit op de achtergrond, terwijl wordt gestuurd ‘Hallway’ krijgt van xylofoon en percussie. Deze ook hulp stripped to the boneverstillend voor Acda. Opgedragen aan haar pas overleden vader. -behandeling werkt prachtig en (mlv)

We arrived on # 9 of HUMO's arriba list!!! 

We did a intimate Duyster session for Studio Brussels. You can  hear the result here:

Love We Are:

You Knew:

Waiting For A Superman (The Flaming Lips)

Debut album to be released the 4th of October on CD digipack and download in the UK and Benelux by Jezus Factory. (Distributed by Bertus and Shellshock).

UK Tour beginning of September and more dates to be confirmed on the shows page.

The song :" How to find" will be released on a 7" in September!